π
Part I
I catch myself asking if I’m
actually introverted to be honest. Like, I feel half introvert and half...
I dunno, something else entirely. Or maybe I just don’t care
about categorizing myself as long as I'm happy with the people I'm
around.
Kaya siguro gusto ko yung
feel-at-home lang tayo na nag-uusap habang kumakain kesa sa kainan lang talaga.
I feel like, everything tastes better when the talk is as good as the food.
Part II
Habang pinapanood ko 'tong video,
bigla akong ginanahan magsulat. Sa mga bansa na gusto kong puntahan, ito kasi
talaga yung number one sa listahan ko but not for the usual reasons.
Hanggang ngayon, dala-dala ko pa
rin yung mga kwentong napanood ko noon. Una, yung sa Sun Village sa
Beijing para sa mga anak ng incarcerated parents. Hindi naman
dapat nadadamay ang mga bata sa pagkakamali ng matatanda.
And then yung story ng tito
na sinalo yung pamangkin niya kahit sobrang hirap lang nila. Total sacrifice
talaga mapag-college lang si Yang Yang, kahit hirap na hirap na sila sa pera.
Pangarap ko silang mabisita hindi
lang para mag-tour-tour.
No comments:
Post a Comment